درمان ناهنجاری های فک و صورت با ارتودنسی

درمان ناهنجاری های فک و صورت با ارتودنسی

امروزه ارتودنسي نه تنها يک درمان براي ناهنجاري هاي فک و وصورت است بلکه به عنوان اقدامي در جهت زيبايي بيشتر فرد محسوب مي شود. رويکرد نوين به ارتودنسي، اين رشته از طب را در زمره  رشته هاي معطوف به زيبا سازي  و اصلاح طرح لبخند فرد قرار داده است.فک، مجموعه ای از استخوان ها که دندان ها را نگه می دارند، از دو قسمت اصلی تشکیل شده است، فک بالا که ثابت بوده و حرکت نمی کند و فک پایین که قسمت متحرک می باشد. هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن فک پایین حرکت می کند. مفصل فکی گیجگاهی جایی است که فک پایین به استخوان جمجمه متصل می شود. در صورتی که این مفصل مشکلی نداشته باشد، شما نیز متوجه اهمیت حضور آن نخواهید شد ولی کافی است مشکلی برای آن به وجود آید، در این صورت زندگی عادی شما مختل خواهد شد. ارتودنسی کودکان که به عنوان ارتودنسی پیشگیری نیز شناخته می‌شود، می‌تواند از سن ۶ یا ۷ سالگی آغاز شود. در این سن، دندان‌ها هنوز در حال شکل‌گیری هستند و فک نیز هنوز در حال رشد کردن است، بنابراین برخی مشکلات خاص مانند شلوغی و نامرتب بودن دندان‌ها را می‌توان با ارتودنسی در کودکان بسیار آسان‌تر برطرف نمود.

مشکلات فکی می تواند شامل:

  • شکستگی
  • نابجایی
  • بافت مردگی بی خون:  زمانی اتفاق می افتد که استخوان ها ی فک ذخیره خون خود را از دست می دهد. افرادی که استخوان های سالمی دارند، استخوان های جدید همیشه جایگزین استخوان های پیر می شوند. این بافت مردگی باعث می شود استخوان ها سریع تر از آنکه بتوان استخوان جدیدی جایگزین شود، از بین بروند. این مشکل معمولا در سنین بالای سی سال بروز می کند. امکان اینکه در ابتدای امر هیچ گونه علامتی وجود نداشته باشد زیاد است ولی در صورتی که این مشکل شدید تر شود، درد مفصل شروع شده و رفته رفته حادتر می شود. استفاده بیش از اندازه از نوشیدنی های الکلی، زخم های مفصلی و یا بیماری های خاصی چون سرطان می توانند باعث بروز این اختلال شوند.

ارتودنسی همراه با جراحی فک

در درمانهای ارتودنسی (ارتودنسی دیمون، متحرک، ثابت) به دو ساختار اسکلت صورت ( استخوان فکين) و دندانها  توجه می شود .در صورتيکه ساختار اسکلت فکين مشکل داشته باشد امکان جفت شدن مناسب و ايده ال دندانها (اصطلاحا اکلوژن مناسب) فراهم نخواهد شد و باطبع از نظر زيبايی صورت نيز مشکلاتی وجود خواهد داشت. در سنين پيش از بلوغ امکان اصلاح ساختار اسکلت فکين با پلاکهای متحرک وجود دارد اما در سنين بالا که تکامل استخوانها کامل شده ، برای اصلاح ساختار اسکلت نياز به انجام جراحی فک در کنار درمان ارتودنسی دندانها وجود دارد. البته در هر سنی امکان حرکت دندانها وجود دارد و در صورتيکه تقريبا روابط فکی قابل قبول وجود داشته و بيمار از نظر زيبايی ظاهری صورت خود مشکلی نداشته باشد ؛ تنها با درمانهای ارتودنسی مشکل بيمار مرتفع می شود.

در مواردی که مشکل فکی شديد باشد و یا بيمار تمايل به تغيير در ظاهر صورت خود را داشته باشد ،نياز به انجام جراحی فک می باشد که توسط جراح فک و صورت انجام می شود. روند درمان بدين صورت است که ابتدا بايد درمان ارتودنسی برای بيمار انجام شود تا دندانها مرتب شده و مهمتر از آن رابطه مناسبی بين دندانهای بالا و پايين ايجاد شود تا در اتاق عمل که فکها ( يک فک و يا دو فک بسته به نوع مشکل) توسط جراح جابجا می شود ،با توجه به رابطه دندانها به صورت مناسبی در جای مناسب خود قرار گرفته و تثبيت شوند. پس از حدود 4- 6 هفته بعد جراحی درمان ارتودنسی بيمار ادامه پيدا می کند تا رابطه نهايی دندانهای بالا و پايين به صورت کاملا ايده ال به دست آيد. در واقع درمان ارتودنسی بيمار دو مرحله است : مرحله اول پيش از جراحی که بسته به مشکل بيمار بين 6 تا 12 ماه طول می کشد و مرحله دوم پس از جراحی که حدود 6 تا 9 ماه طول می کشد.

جراحی فک (جراحی ارتوگناتیک) چیست؟

جراحی ارتوگناتیک (واژه یونانی ارتو به معنای مستقیم و گناتوس به مفهوم فک است) یک جراحی یک فکی یا دو فکی به منظور جابجایی موقعیت فکین می باشد. توسط جراحی ارتوگناتیک روابط صحیح دندانی فکی و هارمونی صورتی ایجاد می گردد. هنگامی که فکین به جلو یا عقب، بالا یا پایین حرکت داده شده و یا چرخانده می شوند بافت نرم صورتی چانه، گونه ها، لبها و نوک بینی نیز به تناسب جابجا می گردند. بنابراین چنانچه فکین به درستی جابجا گردند یک هارمونی بین اجزاء صورت ایجاد شده و به نیمرخی زیبا می انجامد. در گذشته تمامی مال اکلوژن های دندانی اسکلتی بدون در نظر گرفتن موقعیت فکین تنها با هدف کسب بهترین روابط دندانی ممکن، فقط با ارتودنسی درمان می شدند. این متد، ارتودنسی کاموفلاژ (ارتودنسی جبرانی) نامیده می شود. امروزه ترکیبی از درمان ارتودنسی و جراحی فک با عنوان روشی جایگزین و ایده آل برای بیمارانی که از مال اکلوژن های اسکلتی رنج می برند در دسترس می باشد.

ارتودنسي چه معايب يا مزايايي دارد؟

ارتودنسي حقيقتا يک درمان است و قرار نيست چيزي را خراب کند. اگر اين درمان درست انجام شود و هم متخصص ارتودنسی و هم بيمار کار خود را درست انجام دهند مشکلات و عوارض بعدي براي فرد ايجاد نخواهد شد. رعايت بهداشت در ارتودنسي حرف اول را مي زند. بيمار بايد تمام دستورات پزشک را به درستي اجرا کند و نحوه درست مسواک زدن و نخ کشيدن دندان ها را رعايت کند. مطمئنا گذاشتن برکت ها و سيم ها در دهان گير غذايي را بيشتر مي کند و اگر بيمار در رعايت بهداشت کوتاهي کند دندان ها پوسيده مي شوند. درمانگر هم در درمان ارتودنسي هم بايد اصول را رعايت کند در غير اين صورت ممکن است ريشه دندان ها کوتاه شود. زماني که جهت و فرم نيروهاي وارده به دندان درست باشد و دندان به جاي درست هدايت شود نه تنها نسوج دندان خراب نمي شود بلکه بيماري هاي نسوج دهان هم رفع مي شود و دندان ها سالم مي مانند. معمولا کساني که مشکلات فکي و دنداني دارند مشکلات لثه اي هم خواهند داشت. درمان ارتودنسي براي رفع اين مشکلات هم بسيار کمک کننده است. دنداني که کج شده به لثه و نسوج اطراف خود صدمه مي زند. اما زماني که اين دندان توسط ارتودنسي صاف مي شود نيروي وارده به فک و جويدن بهتر مي شود. به اين ترتيب نسوج اطراف دندان سالم تر مي ماند. ارتودنسي در هر وضعيت و شرايطي امکان پذير است و نسبت به درمان هاي ديگر دندانپزشکي نيست که در آنها از تزريق و يا تراش دندان استفاده مي شود کمتر تهاجمي است. ارتودنسي درمان ظريف تر و راحت تري براي بيمار است و چندان دردزا هم نيست. البته شايد در شروع کار به خاطر حرکت دندان ها بيمار احساس درد داشته باشد اما پس از چند روز اين درد هم برطرف مي شود و بيمار در طول درمان شکايتي ندارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>